Narciarstwo Wodne
NARCIARSTWO WODNE OSÓB NIEPEŁNOPSPRAWNYCH Rekreacyjne narciarstwo wodne osób po urazach rdzenia kręgowego rozwijane jest przez Sportowe Stowarzyszenie Inwalidów "START" w Poznaniu od połowy lat 90-tych. Konstrukcja wodnej narty adaptowanej nie jest skomplikowana - po prostu wyprofilowana hydrodynamicznie dwu i półmetrowa deska z siedziskiem z rurek. Technika jazdy jest prosta - narciarz sadowi się w siedzisku narty zanurzonej w wodzie. Osoba asekurująca stabilizuje zawodnika w czasie pierwszych kilkunastu metrów holowania . Kiedy narta wchodzi w ślizg - narciarz już samodzielnie mknie po wodzie z szybkością oscylującą wokół 50 km/godz. Frajda z jazdy jest ogromna. Powoduje, bez wyjątku u każdego, buzowanie adrenaliny . Uwalniając od wózka daje upragnione poczucie wolności. Do dyspozycji wodniaków jest kilka rodzajów nart adaptowanych : łatwych - szkoleniowych, trochę trudniejszych - zawodniczych oraz wzbudzający powszechny szacunek dla tych, którym udało się go opanować - wakeboard . Na tej desce potrafiło pojechać w kraju tylko kilkoro najbardziej doświadczonych narciarzy. Motorówka służy także do holowania innych urządzeń np. kneeboard'a . Ta zwarta, szeroka deska o dużej wyporności, na której się jeździ się w pozycji klęczącej okazała się idealnie przystosowana dla osób z wysokimi amputacjami kończyn dolnych . Holuje się także pneumatyczne koło nie pozwalające na pełną kontrolę toru jazdy przez leżącą na nim osobę. Sportowe narciarstwo wodne , dopiero w kraju zapoczątkowywane, jest dyscypliną trudną ale niesłychanie atrakcyjną . Zawodnicy podzieleni wg kategorii schorzeń narządu ruchu i wzroku starują w trzech konkurencjach : slalomie & wake slalomie, skokach i jeździe figurowej. Najpopularniejszy jest slalom . Zadaniem narciarza jest przejechanie jak największej liczby 6 bojek rozstawionych wzdłuż toru o długości 259 metrów. Limitowane są : szybkości łodzi ciągnącej - maksymalna wynosi 58 km/godz oraz długość linki orczyka.
