Paraolimpiada Vancouver 2010
- 14.03.2010
No cóż... taki jest sport... ale żałoby nie będzie :)
Pewnie większość z was zna już wyniki lub widziała transmisję slalomu w Eurosport. Zacznę może od pozytywów. Maciek Krężel pojechał na miarę swoich możliwości , ani lepiej , ani gorzej tylko tak jak na treningach i to dobrze o nim świadczy. Uplasował się na 8 pozycji (ukończyło 11 zawodników), co dobrze rokuje na przyszłość, jednak aby Maciej rozpoczął prawdziwą walkę o medale , czekają go 4 lata wytężonej pracy aż do Paraolimpiady w Soczi. W tej grupie wygrał nasz dobry znajomy, rewelacyjny zawodnik, wychowanek naszego trenera Petera Matiasko, Jakub Krako. W kategorii sitting , startował Rafał Szumiec i Jarosław Rola. Rafał, który zdecydowanie preferuje slalom gigant, pojechał również na miarę swoich możliwości. Mimo piekielnie trudnych warunków panujących na trasie , pojechał przyzwoicie i uplasował się na 27 pozycji (ukończyło 35 zawodników). Już 16 marca (kolejna zmiana w kalendarzu startów alpejczyków) , Rafał wystartuje w konkurencji z którą wiąże największe nadzieje – slalomie gigancie. Dla mnie nie był to udany występ. Wypadłem w pierwszym przejeździe, 3 bramki przed metą... Uważam że był to dobry przejazd jednak wypadek całkowicie wykluczył mnie z dalszej rywalizacji w slalomie. Ciężko pisać o sobie i być zupełnie obiektywnym więc w najbliższym czasie zamieszczę tu swój przejazd nagrany w Eurosporcie i pozostawię do waszej oceny.
Wyniki SL (Blind) Wyniki SL (Sitting)
Jutro (15 marca) odbędzie się Slalom (SL) kategorii standing (stojący). Startował będzie Andrzej Szczęsny (jest to jego koronna konkurencja) i Michał Klos.16 marca rozegrany zostanie Gigant (GS) kategorii Sitting i Blind
Na deser zamieszczam skrót ceremonii rozpoczęcia igrzysk nagrany przez naszą największą fankę Małgohnę ;)
- 13.03.2010
ZMIANY W KALENDARZU STARTÓW ALPEJCZYKÓW !!
Dokładnie w tej chwili dotarła do nas informacja że ze względu na złe warunki panujące na trasie , zaplanowany na jutro Downhill został odwołany. W zamian zostanie jutro (14.03.2010) rozegrany Slalom kategorii Sitting (mono-ski) i Blind (niewidomi). Nie jest to dla nas zbyt dobra informacja, gdyż mieliśmy zaplanowany trening w taki sposób aby maksymalnie przygotować się do startu który miał się odbyć 21 marca. Z jednej strony organizatorzy nie mieli wyjścia gdyż ciągły opad śniegu spowodował że na trasie było zbyt miękko aby bezpiecznie rozegrać Downhill ale z drugiej strony , takie zmiany w trakcie imprezy tej rangi nie powinny mieć miejsca.
- 13.03.2010
Mamy za sobą wspaniałą ceremonię rozpoczęcia igrzysk Vancouver 2010. Poniżej przytoczę tekst z portalu www.niepelnosprawni.pl gdyż bardzo dobrze opisuje to widowisko. Po zdjęcia z ceremonii zapraszamy jak zwykle do naszej GALERII
Poniżej prezentujemy krótki film nagrany w trakcie ceremonii rozpoczęcia. Jest to całkowicie amatorska produkcja nagrana przez jednego z zawodników ale i tak w porównaniu do materiału zaprezentowanego w Kronice Paraolimpijskiej w TVP która przypominała "dramatyczną" historię z tabloidu a nie relację z zawodów sportowych, wypada całkiem nieźle...
To, co mogliśmy zobaczyć w BC Place Stadium w Vancouver, starczyło by ogrzać ponad 50 tysięcy zgromadzonych tu widzów, w tym ponad 500 sportowców z 44 państw. Byli wielcy sportowcy, byli też oficjele. Wśród nich prezydent Kanady Michaëlle Jean.
Nie było jednak zadęcia, którego mogliśmy być świadkami przeszło półtora roku temu w Pekinie. Kanadyjczycy efekt osiągnęli innymi środkami. Przestrzeń zarówno wizualną, jak i dźwiękową wyznaczali artyści, przede wszystkim swoim talentem. I w tej warstwie widowiska ukryte było prawdziwe bogactwo. Nie bez znaczenia była również fantastyczna publiczność, która posłusznie przyozdobiła się w przygotowane przez organizatorów plastikowe, różnokolorowe poncza i ponad godzinę przed otwarciem ćwiczyła „falę”, machanie świecącymi pomponami w rytm muzyki, przyjazne pomruki i niewiarygodnie głośne okrzyki.
Punktualnie o 18.00 kanadyjskiego czasu na platformie stadionu pojawiło się kilkoro dzieci, które w imieniu mieszkańców Vancouver i całej Kanady w języku angielskim, francuskim i migowym powitały sportowców i pozdrowiły wszystkich obywateli świata, którym nie jest obcy duch paraolimpizmu.
W swój świat zabrał widzów niewidomy wokalista i paraolimpijczyk zarazem Terry Kelly. Śpiewany przezeń utwór „O Kanada” tłumaczyła na żywo na amerykański język migowy Mari Klassen, utalentowana głucha sportsmenka.
Nie zabrakło również akcentów ekologicznych. - Chrońmy ziemię, chrońmy środowisko, z którego wyrastamy, przestrzegajmy odwiecznych praw natury, wróćmy do czasów, gdy nie było granic między ludźmi i zwierzętami, kiedy żyli razem w całkowitej symbiozie pod czujnym okiem Ducha Życia - przekonywała Audrey Rivers, w języku indiańskim Tiyaltelot, przedstawicielka starszyzny plemiennej Indian ze Squamish. Wtórowała jej uczłowieczona maskotka igrzysk – Sumi (co w języku Salish znaczy „stróżujący duch”), posiadająca wszystkie cechy zamieszkujących Kolumbię Brytyjską zwierząt – od orek po czarne niedźwiedzie.
Parada sportowców to zazwyczaj najnudniejsza część wszystkich ceremonii otwarcia igrzysk – każdy interesuje się tylko własną reprezentacją, nie angażując się specjalnie w szczegółową analizę pozostałych sportowców. Tym razem jednak było inaczej – wszystko dzięki widowni. Sportowcy witani byli przez publiczność z ogromnym entuzjazmem w tym i nasza licząca trzynastu sportowców reprezentacja, która na tle innych krajów wcale skromnie nie wypadła. Polską biało-czerwoną flagę dzierżył Jarosław Rola. Gdyby skala hałasu powodowanego przez krzyk widowni była miernikiem sympatii na pewno znaleźlibyśmy się w pierwszej piątce najbardziej przez Kanadyjczyków lubianych krajów świata. Może nawet nie tylko ze względu na podobne barwy narodowe.
Widzowie wpadli jednak w prawdziwy szał, gdy na platformie pojawiła się flaga narodowa Kanady. I choć trudno w to uwierzyć, przez moment nie było słychać nawet prowadzącego ceremonię otwarcia nagłośnionego przecież najlepszej jakości aparaturą. Do nieba szybował bowiem wielki krzyk radości obywateli Kanady i łzy ich autentycznie wzruszonych reprezentantów, którzy licznie wkroczyli na platformę stadionu.
Później zapadła cisza i przy zgaszonych światłach na platformie pojawił się niepełnosprawny mężczyzna, który z udawanym, choć dobrze zagranym, wysiłkiem przeszedł na sam środek stadionu, który po chwili zaczął się podnosić. Wtedy Luca Patuelli pseudonim „Lazylegz” (leniwe nogi) rozpoczął swój wielki hip hop breakdance. Towarzyszyła mu grupa niepełnosprawnych tancerzy z Montrealu, a to co wyczyniali na scenie doprowadziło publiczność do szaleństwa. Fantastyczne piruety, skomplikowany układ choreograficzny, niezwykła precyzja wykonania, umiejętności i siła, które z nich emanowały sprawiły, że ich pokaz zakończył się owacją na stojąco.
Wówczas przyszedł czas na przypomnienie historii paraolimpizmu. Na scenie pojawiła się sama Chantal Petitclerc, zdobywczyni 21 medali paraolimpijskich, jednocześnie gwiazda kanadyjskiej telewizji w towarzystwie powalającej na kolana urody Aimee Mullins, która na protezach obu nóg pobiła trzy paraolimpijskie rekordy świata w lekkiej atletyce, a w 1999 roku uznana została za jedną z pięćdziesięciu najpiękniejszych kobiet świata.
Dwie sportsmenki przypomniały historię Igrzysk Paraolimpijskich a przede wszystkim sylwetkę sir Ludwika Guttmanna, który 62 lata temu w podlondyńskim Stoke Mandeville zorganizował pierwsze zawody sportowe dla osób niepełnosprawnych ruchowo.
- Chcę, aby w przyszłości paralelnie do igrzysk olimpijskich organizowane były także drugie igrzyska – dla osób niepełnosprawnych - konstatował wówczas Guttmann, a dziś w Vancouver powtarzała to za nim Chantal Petitclerc, lekkoatletka na wózku, która w roku 2008, zdobywszy w Pekinie pięć medali paraolimpijskich, święciła także triumf w swoim kraju, gdzie wybrano ją najlepszym sportowcem roku.
Tu nastąpiła kulminacja widowiska. Na scenę wjechał z wielkim hukiem na trzykołowym harleyu Martin Deschamps, autor tekstów piosenek i solista z Quebecu, urodzony z niewykształconymi kończynami – w towarzystwie tancerzy na wózkach. Tuż po nim swojego głosu użyczyła kanadyjska gwiazda pop Fefe Dobson w asyście zespołu prezentującego tricki na rampie. Wtedy to publiczność mogła obejrzeć salta wykonywane na wózku, w tym podziwiany na całym świecie 360-ciostopniowy fil w wykonaniu Aarona Fortheringhama noszącego wdzięczną ksywkę „Wheelz” (kółka).
I wreszcie przyszła pora na część oficjalną. Nie trwała ona zbyt długo. Tuż za flagą paraolimpijską na arenę wkroczyli sir Philip Craven – prezydent Międzynarodowego Komitetu Paraolimpijskiego i John Furlog, szef Komitetu Organizacyjnego Vancouver 2010 ds. Igrzysk Olimpijskich i Paraolimpijskich.
- Sport jest językiem wszystkich ludzi świata - podkreślił ten ostatni w swoim wzruszającym przemówieniu. - Sportowcy są tutaj, by realizować swoje marzenia, by znaleźć się w tym miejscu musieli pokonać wiele trudności, lecz dla nich niemożliwe to zaledwie słowo. Młodzi ludzie, którzy teraz na was patrzą, kiedyś będą chcieli być tacy jak wy.
Po krótkim wystąpieniu Sir Philipa Cravena, który podkreślił, że paraolimpjczykom doping powinien być obcy, oficjalnego otwarcia Igrzysk dokonała Gubernator Generalna Kanady Michaëlle Jean. W ślad za jej słowami na maszt powędrowała paraolimpijska flaga i przyszedł czas na wspomnienia. Niewątpliwie była to najbardziej wzruszająca część ceremonii. Przypomniano dwie postacie - legendy świata sportu niepełnosprawnych, utrwalone w świadomości każdego Kanadyjczyka– Ricka Hansena i Terrego Foxa. Obaj organizowali swoje maratony nadziei w latach osiemdziesiątych. Obaj – jak Chantal Petitclerc – byli nagrodzeni Lou Marsh Award – najbardziej prestiżową nagrodą sportową w Kanadzie.
Rick Hansen pojawił się na scenie. „One man can inspire many”- jeden człowiek może zainspirować wielu innych – podkreślał opowiadając o Terry Foxie Lloyd Robertson, jeden z najbardziej znanych kanadyjskich reporterów telewizyjnych, który również wszedł na platformę stadionu. Przypomniał, że Terry organizował swoje maratony nie tylko po to by zbierać pieniądze, ale by zwrócić uwagę na chorych walczących z nowotworami, którzy mimo choroby mogą robić niezwykłe rzeczy.
Terry Fox do BC Place Stadium nie dotarł. W roku 1981, dziewięć miesięcy po zakończeniu swojego Maratonu nadziei z St. Johnes w Nowej Funlandii do Victorii, stolicy Kolumbii Brytyjskiej (5300 km) umarł z powodu nowotworu, który wcześniej zabrał mu prawą nogę. Przegrał walkę z rakiem, ale fakt w jaki sposób jego postać odżyła w czasie Ceremoniii Otwarcia Igrzysk świadczy o jego zwycięstwie i o tym, że wciąż jest wśród nas.
I wtedy nadeszła chwila, która w oczach tysięcy Kanadyjczyków wycisnęła łzy. Na całej platformie stadionu wyświetlona została postać Terryego Foxa, a na scenę wkroczyli jego rodzice z paraolimpijskim ogniem w dłoniach. Znicz igrzysk zapalił niepełnosprawny 15-letni snowboarder Zach Beaumont, także z Kolumbii Brytyjskiej, który marzy, aby i jego dyscyplina pojawiła się w programie przyszłych igrzysk. Zach był ostatnim uczestnikiem sztafety z ogniem przed igrzyskami w Vancouver i kto wie, czy na Igrzyskach w Soczi nie wystąpi jako reprezentant Kanady. Bo o tym, że marzenia się spełniają wiedzą wszyscy paraolimpijczycy...
Pytanie jeszcze czy spełnią się marzenia o medalowych miejscach naszej ekipy. Wierzymy, że tak i trzymamy kciuki za naszych sportowców. Jutro (w Polsce już dziś) pierwsze starty. Trzymamy kciuki za naszych biegaczy Sylwestra Flisa, Kamila Rośka, Roberta Wątora oraz panie Arletę Dudziak, Annę Mayer i Katarzynę Rogowiec.
- 12.03.2010
X Zimowe Igrzyska Paraolimpijskie, które odbędą się w dniach od 12 do 21 marca w Vancouver i Whistler, mogą być śledzone w niemieckiej telewizji. Transmisje i retransmisje pokażą niemieckie kanały publiczne ARD i ZDF.
ZDF będzie transmitował na żywo ceremonię otwarcia w Vancouver w nocy z piątku na sobotę o godzinie 2:50.
ZDF będzie nadawał Igrzyska Paraolimpijskie do 17 marca. Od tego czasu aż do ceremonii zamknięcia w nocy z 21 na 22 marca 2010 o godzinie 3:00, transmisje prowadził będzie ARD. Oba programy pokażą łącznie 64 konkursów na żywo, do tego skróty.
W polskiej telewizji relacje z poszczególnych dyscyplin będzie można oglądać na Eurosporcie oraz codziennie już od jutra (sobota) w Kronice Paraolimpijskiej po głównym wydaniu Wiadomości w TVP1.
Relacje z Igrzysk będzie można również oglądać w Paralympic TV
- 08.03.2010
Cała polska reprezentacja jest już od 2 dni w wiosce olimpijskiej w Whistler. Każdy mniej lub bardziej odczuł ośmiogodzinną zmianę czasu ale mimo to zarówno u biegaczy jak i alpejczyków odbyły się już 2 treningi. Warunki na trasach alpejskich są bardzo dobre wbrew temu co słyszy się w mediach, nieco gorzej jest na trasach do dyscyplin nordyckich ale i tu jest nie najgorzej. Dziś w Whistler Olympic Village odbyło się oficjalne przywitanie polskiej ekipy , zakończone krótkim pokazem tanecznym i prezentacją maskotki tej olimpiady. Ceremonia w wiosce była jednak tylko krótkim wstępem do głównej ceremonii otwarcia igrzysk , która odbędzie się 12 marca. Zapraszamy do naszej GALERII aby zobaczyć jakie warunki panują na trasach, jak wygląda wioska olimpijska oraz jak prezentuje się nasza ekipa :)
- 02.03.2010
Mistrzostwa Polski które odbyły się zeszłym tygodniu zamknęły pewien okres - okres startów w zawodach, treningów oraz zgrupowań narciarskich sezonu 2009/2010. Sezon który mamy za sobą był bardzo trudny i wyczerpujący, wiele dni poza domem, życie na walizkach, dziesiątki tysięcy przejechanych tyczek, dziesiątki tysięcy kilometrów w samochodach i samolotach, kontuzje mniejsze i większe, awarie sprzętu i ostatnie jego regulacje a wszystko po to aby przygotować się do najważniejszego wydarzenia w życiu sportowca – do startu w Igrzyskach Olimpijskich. Do Vancouver pojedzie 5 alpejczyków: Jarosław Rola (mono-ski), Andrzej Szczęsny (stojący), Rafał Szumiec (mono-ski), Michał Klos (stojący) i Maciej Krężel (niewidomy – przewodniczka Ania Ogarzyńska). Każdy z nich jest przygotowany lepiej niż kiedykolwiek, najlepiej jak to tylko możliwe w naszych warunkach i zaopatrzony w sprzęt najwyższej klasy. Jeśli chodzi o przygotowanie, to w tym roku było ono na najwyższym poziomie zarówno pod względem ilości zgrupowań , jak i zaopatrzeniu w sprzęt więc nie mamy się czego wstydzić. Środki finansowe jakie było „tłoczone” w alpejczyków przyniosły rezultaty w postaci 2 pucharowych medali (Andrzeja Szczęsnego i Jarka Roli). Czy to dużo? Zależy przez jaki pryzmat na to spojrzeć. Porównując do dyscyplin letnich to tylko kropla w morzu ale trzeba zdawać sobie sprawę że w dyscyplinach letnich w dalszym ciągu rozdawane są medale z podziałem na grupy. Kiedy alpejczycy mają do zdobycia 3 komplety medali w ramach jednej konkurencji to w letnich dyscyplinach w ramach konkurencji rozdawane jest ich kilkanaście. Odrębną sprawą jest fakt że w tym sezonie po raz pierwszy nasi alpejczycy stawali więcej niż raz na podium zawodów zaliczanych do Pucharu Europy. Nie trzeba wielkiej wiedzy żeby zauważyć zależność wyników sportowych od ilości pieniędzy łożonych przez Polski Związek Sportu Niepełnosprawnych na przygotowania zawodników. Wszystko w roku przygotowań paraolimpijskich wygląda bardzo dobrze , spokój mąci jedynie przybliżająca się perspektywa przyszłego sezonu i „zapaść treningowa” znana już z okresu kiedy skończyły się igrzyska w Turynie. Nie będziemy jednak odbiegać aż tak daleko w przyszłość gdyż przed nami jeszcze start w Vancouver.
Jakie mamy szanse na medal? Nikt z nas nie lubi odpowiadać na to pytanie ale jest najczęstszym jakie pada w naszym kierunku i czasem trzeb się z nim zmierzyć. Szanse są i mimo iż jest to zadanie bardzo trudne to nie jest niemożliwe. Nasi zawodnicy już niejednokrotnie pokazali że umieją walczyć o miejsca na podium na ważnych zawodach. Gwarancji na medal oczywiście nikt nie da, bo konkurencja również poszła mocno do przodu, dodatkowo w naszej dyscyplinie jesteśmy w miejscu gdzie popełnienie jednego błędu zwykle kosztuje zawodnika wykluczenie z pierwszej dziesiątki. Piszę o tym celowo żeby uświadomić jak daleko idące konsekwencje pociągnęły za sobą zmiany regulaminowe dotyczące narciarstwa alpejskiego niepełnosprawnych które zostały wprowadzone podczas igrzysk w Turynie. W każdym razie na 100% pewne jest jedynie to, że czasy kiedy nasi zawodnicy zamykali tabelę wyników już dawno mineły.
Cały nasz team , wyspecjalizował się w Slalomie i w tej dyscyplinie czujemy się najmocniejsi. Andrzej Szczęsny, Jarek Rola i Maciej Krężel to zdecydowanie slalomiści i właśnie z tą dyscypliną wiążą największe nadzieje. Rafał Szumiec i Michał Klos lepiej czują się w gigancie. Wszyscy jadą walczyć o jak najlepsze lokaty, nikt nie jedzie na wycieczkę jednak czas najlepszych wyników dla debiutantów tych igrzysk, najprawdopodobniej przyjdzie dopiero w Soczi w 2014 roku. Wcale to jednak nie oznacza że nas pozytywnie nie zaskoczą już za kilka tygodni.
- 02.03.2010
Zapraszamy do oglądania telewizji parolimpijskiej. Będą tam transmitowane zarówno ceremonie rozpoczęcia i zakończenia oraz poszczególne zawody.
- 02.03.2010
Serdecznie witamy w serwisie poświęconym Paraolimpiadzie Vancouver 2010. Będą tu zamieszczane najważniejsze informacje dotyczące tego wielkiego wydarzenia. Mam nadzieję że uda nam się przybliżyć wszystkim zainteresowanym atmosferę igrzysk paraolimpijskich. W związku z tym że portal www.sport-on.com skupia się głównie na dyscyplinach alpejskich , będziemy tu prezentować informacje właśnie o nich ale w miarę możliwości będziemy przekazywać newsy o pozostałych dyscyplinach w których będą brali udział Polacy. Od dziś do zakończenia Paraolimpiady, serwis ten będzie otwierał się domyślnie. Pozostałe informacje będziemy zamieszczać jak zwykle w AKTUALNOŚCIACH. Zapraszamy do oglądania klipu promocyjnego Polskiej Reprezentacji Paraolimpijskiej.
